هراس من
باری
همه از مردن
در سرزمینی ست
که مزد گورکن
از بهای آزادی آدمی افزون باشد
احمد شاملو - 1341
۱ - يادداشتي نوشتم درباره واردات گاز از تركمنستان كه مي توانيد اينجا بخوانيد. 
۲ - به دوستي گفتم وزير نفت لابه لاي صحبتش از قيمت ۴۰۰ دلار براي گاز صادراتي ايران به تركيه گفت ، شنيدي ؟.گفت : نه ! ۲۰۰ دلاره !
گفتم : وزیر این رقم را الان اعلام کرد ( راست یا دروغ ! )
گفت: نه ! ۲۰۰ دلاره !..
بالاخره بهانه ای جور شد تا روزنامه " کارگزاران " را هم توقیف کنند. روزنامه ای که به تعویق افتادن دستمزد خبرنگاران و دیگر کارمندانش در این ماه های اخیر ، موضوع بحث بسیاری از ما بود. روزنامه ای که از زمستان سال گذشته ، دور دوم انتشارش را از سر گرفته بود و دیری نگذشت که مدیرمسوول با آن افاضات عجیب و غرییش در برابر دوربین سیمای ضرغامی و پس از آن روی خروجی خبرگزاری فارس همه ما را ...
بالاخره دوستان كار خود را كردند . از همه اينترنت يك وب سايت را سهم خواستند تا روزي كه آن هم به
كام فيلترينگ عنكبوتي گرفتار شود. برخي از رفقا كه اميدوارند مي توان براي رفرميسم آبرويي دوباره خريد و اين بار نه با " آن سيد خندان " يا " عبا شكلاتي چلچراغي ها " كه به رسم و راهي ديگر مي شود ساختار را تكاني دوباره بخشيد دست به كار شده اند. خرداد نامي است كه...

جهان ، اندیشمندی دیگر را از دست داد. ساموئل هانتینگتون یکی از مهم ترین نظریه پردازان علوم سیاسی درگذشت. اصلا مهم نیست که ما با نظریه معروف او موافق یا مخالف باشیم . مهم این است که دنیا ، یکی دیگر از انسان های متفکر خود را از دست داده است. مهم این است که انسانی را از دست داده ایم که نفشی در پیشرفت علم سیاست ایفا کرده بود. هانتیگتون نه به راست خدمت کرده است و نه به چپ . او به اندیشه سیاسی حرکتی دیگر بخشیده است. پس وجودش مهم بود و مرگش تاسف برانگیز است.
گفتگويي با محمد علي خطيبي نماينده ايران در اوپك را به همت و همكاري خبرنگار روزنامه اعتماد ملي تهيه و در تاريخ ۴ دي در آن رسانه متشر كرديم كه مي توانيد در ادامه ، متن كامل آن را بخوانيد.
اين ماجراي كفش هم داستاني شده است. در پست قبلي نوشتم كه " سازمان گزارشگران بدون مرز " اين رفتار را از سوي آن خبرنگار عراقي تائيد نكرده و تنها بر اساس انسان دوستي خواستار آزادي وي شده است.
نظرم را روشن نوشته بودم. بهتر بود كه الزيدي خارج از قالب و پوشش يك ژورناليست چنين مي كرد تا آن در آن صورت ماجرا به گونه اي ديگر تحليل مي شد. ديگر صنف روزنامه نگاران درگير مساله نبود. نيازي نبود تا خبرنگاران عراقي حاضر در آن نشست مطبوعاتي از رئيس جمهوري آمريكا عذر خواهي كنند.
منتظرالزيدي به هر دليلي خشم خود را مي خواست با فحش و پرتاب كفش هايش به سوي رئيس جمهوري آمريكا كه در حضور نوري المالكي ميهمان دولت بود به نمايش بگذارد.اين روش هم،روشي نيست كه لااقل مورد تائيدم باشد.
برخي البته بدون توجه به اينكه روزنامه نگار در يك نشست خبري ، تنها يك خبرنگار است و نه فعال سياسي يا نماينده يك ملت ، به اين نتيجه رسيده اند که...