چشمان کاملا باز ؛ سینمای داستان گو است.
سینمایی است که نمی توان به راحتی از آن گذشت .
استنلی کوبریک اما برای عوام فیلم
نمی سازد . او سینماگر بازار نیست .
کوبریک که " غلاف تمام فلزی " را با روایت از جنگ ویتنام برای سینما دوستان خاطره ساخت ؛ در سال ۱۹۹۹ میلادی ؛ سکس را دست مایه قرار می دهد . کوبریک فیلمی سکسی برای نوجوانان نساخته است .
چشمان کاملا باز سینمای بزرگسالان است . نه از آن رو که برهنگی ؛ سکس و مخدر در تصویرش به کرات مرور می شود ؛ بلکه به این علت که حرفش از دل روابط زناشویی ریشه گرفته و مهمترین مساله فیزیکی و  در عین حال روانی زندگی خانوادگی را به میان می کشد . کوبریک واقعیت روانشناسانه ی سکس  را عریان بیان می کند و رویا ؛ حس زیبایی پسندی ؛ هرزگی و جنون شهوت را به زیرکی هویدا می کند .
او به روابط جنسی مرد و زن همچون دو کفه ترازو می نگرد و تلاش دارد لغزش جنسی در خانواده را واکاود . تماشای این فیلم مثل همیشه با تاخیر بسیار صورت گرفت . فیلمی که در ۱۹۹۹ ساخته شد ؛ در سال ۲۰۰۶ به خانه ی من آمد .
کوبریک مرا به فکر روابط سکسی خانواده های ایرانی انداخت . مطمئن هستم اگر او ایران زندگی کرده بود ؛ سوژه های بیشتری را در همین مقوله می یافت . این فیلم را حتما ببینید . حرف های بسیاری را در قالب یک داستان پر تعلیق با شما خواهد زد .